Ben kimmişim :)

Evin büyük cocuğuyum.Bir numarasıyım yani.. 4.ayın 28'inde gece 22:00 surlarında Bursa Devlet Hastanesinde doğdum.
Annem ve babam, tarih sevgisi ve Alper Tunga destanından etkilendinmeleri üzerine bana Alper ismini vermişler.
Adımın anlamı: yiğit, kahraman, öncü, lider anlamlarını taşıyor.

Babam Kamil Bellikli Almanca Turist Rehberi, Annem Belgin Bellikli Ev hanımı, kardeşim Cem Bellikli ise şimdilik lise öğrencisi.

Babam kokart sınavlarını kazandı ve lisanslı rehber olarak çalışmaya başladı.
İlk önce İstanbul'da bir süre görev yaptıktan sonra, mesleğinin kalbi Antalyada attığı için tası tarağı toplayarak ben doğduktan 6 ay sonra Antalyaya taşındık.

Annem çocukluğunda yaramazdın diyor ama ben bunu hiperaktiflik olarak görüyorum.
Evde sessizlik olunca herkes korkarmış. Annem sesim kesildiği anda, bir yaramazlık peşinde olduğumu söylüyor ama bende hayatı öğrenmek için çeşitli aktivitelerde bulunurdum, diyorum.

Ailem çok esnekti ve bir o kadarda disiplinliydi. Onlardan çok şey öğrendim.
Ailem beni fikirlerimizin zıt olduğu konularda dahi destekledi ve her zaman arkamda oldu. Ailemdeki herkesle gurur duyuyorum. Hatta o kadar esneklerdi ki turuncu civcivim, kaplumbağam (canım Leonardom) ve tavşanım ailemizin birer fertleri olmuşlardı.

6 yaşında hazırlık sınıfıyla okul hayatıma başladım. Antalya Ahmet Ferda Kahraman İlköğretim Okulu'nda 3.sınıfa kadar okudum. Antalyanın en iyi öğretmeni olan Hüseyin Öğretmenin sınıfında olabilmek için Fatmagül Özpınar İlköğretim Okulu'na geçtim. Gerçekten Hüseyin Öğretmenin hayatım üzerinde etkileri vardır. Ailecek Hüseyin öğretmenden çok memnunduk fakat bir sene geçtikten sonra emekli oldu. O emekli olunca bizi garip bir ruh hali kaplamıştı. Bu olay karşısında tekrar okul değişikliği geldi çattı ve Akev Kolejine gittim. Çok aktif bir okuldu hatta pasif olan ben bile zorla yürüyüşe katılmıştım. Voleybol takımında da kaptanlık yapmıştım. İlk liderlik aktivitem orada başlıyor yani :P O zamanlar çok pısırıkmışım şimdi daha iyi anlıyorum kabak çiçeği misali açmadan önceki durgunluk gibiymiş :D
Bu arada o yaşlarda bilye oynamayı , bisiklet sürmeyi, yüzmeyi paten ve kaykayla kaymayı çok severdim ama herkes futbol oynadığı zaman bi köşede izlerdim. Oynadığım zamanlarda da genelde beni hakem veya kaleci yaparlardı. Neyse iyisiyle kötüsüyle kolejde 3 sene geçirdim ve maddi durumlardan dolayı yeni açılmış ve çok iddialı olan Atatürk İlköğretim Okulu'na yazıldım. Hoş anılarımı yaşadığım Atatürkten mezun oldum. 14 yaşında da seyahate olan ilgim ortaya çıktı. İlk yalnız seyahatim Necati ile gittiğimiz İzmir'i anımsıyorum. Bu benim üzerimde çok büyük bir özgüven sağladı.
O zamandan beri farklı yerler görüp farklı insanlar ve farklı kültürler tanımayı çok seviyorum. Ortaokulda bilgisayar benim için tutku haline gelmişti ve ileriye dönük olarak Bilgisayar Müh. İstediğim için Meslek lisesine Bilgisayar bölümüne yazıldım.

Bilgisayara olan ilgim 95 senesinde amcamın bilgisayarında çeşitli işler yaparak başladı. 98 yılında da kendi bilgisayarımı alınca başından kalkmamacasına kurcalamaya uğraşmaya ve tam olarak öğrenmeye başladım.
Bilgisayarımı aldığım hafta 8 kere bozdum ve aldığımız firma telefonlarım yüzünden benden bıkmıştı :D Zaten o zamanlarda çeşitli programlarla uğraşıyordum.
İnternet üzerinden Sedat ile hazır -site yapma sitelerinden- kendi sitelerimizi yapıyorduk.(1999)
Ben bilgisayar bölümünde okuyordum ve ilgim dahada büyüdü. Geniş çaplı ilgilenmeye başladım.
Evde nasıl websitesi yapabiliriz gibilerinden herkese sorular soruyorduk fakat o zamanlar şimdi olduğu gibi araştırma yapmak kolay değildi. İnsanlar bilgisayara hoş bile bakmıyordu.
Telefon hattı üzerinden nete bağlanılırdı ve arama motoru olarak yahoo ve altavista vardı ve İngilizce olduğu için pek birşey anlaşılmazdı. Çok kalmayıda göze alamazdın fatura kabarık gelirse evden iyi bi azar işiteceğinden korkardın :D Sedat'la bir gün çok ünlü bir adamla tanıştık. KaplanOnline.Com sahibi ShowTV de vs siteleri çıkan bir profosyeldi. Onun bürosuna gider bişeyler öğrenirdik derken birşeyler üretmeye başladık:)ilk profesyonel sitem CS-Clan ve kendi kişisel sitemdir. Tutkum bilgisayar olduğu için profesyonel eğitim ve piyasayı takip etmek gerekiyordu. CHIP başta olmak üzere bir çok teknoloji dergisini güncel bir şekilde takip ettim. Mesleğimi iyi öğrenmek adına da bir çok bilgisayarcıda çalıştım. Bu belki bir çok kişiye göre iyi gibi gözüküyordu bende biraz dozunu kaçırmıştım zaten. 13 ile 17 yaşları arası resmen bilgisayara bağımlı bir şekilde yaşadım. Hiçbir sosyal aktiviteye katılmadım. Buda benim hayatımda yaptığım hatalardandır. Galiba fırtına öncesi sessizlik gibiymiş.. :D Acısını fazlasıyla çıkartıyorum. 14 yaş sonrası kendini göstermiş olan seyahat merakı 18 yaşında zirve yaptı ve hala devam ediyor.
Meslek lisesi son sınıfının yarı dönemine geldim. Olaylar karıştı ve çok hızlı gelişti.Bir baktımki Bursa Ali Osman Sönmez Endüstriyel Teknik Eğitim Okullarına yazıldım :). Çok zor ve bi okadar güzel günler geçirdim.Lise hayatında yapılamayacak şeyleri yaptım. Bunları sağlayanda üniversitedeki arkadaşlarımdı. Bana hayatın farklı yönlerini o kadar genç yaşta öğrettikleri için onlara teşekkür borçluyum. Yalnız o seneki tek sorunum öss zede olmamdı. Hacettepe ve Yıldız Teknik Üni beklerken Adanaya Çukurova üniversitesine savruldum. O sene puanlar çok tavan yaptı ve benim puanım yüksek olduğu halde 27 puan düşüğüme Adanaya geldim. Tüm planlar İstanbula göre yapılmıştı ama -sağlık olsun- böyle zamanlarda da -hayırlısı olsun-dan başka bişe demek gelmiyor aklımıza. Pek memnun olmayarak gittiğim Adana bir çok şeye vesile oldu. Hayatımda kendi ayaklarım üzerinde durmayı daha da iyi öğretti. Adanadaki ilk senemde içimde olan değerleri dışarı cıkardım. Saçlarımı uzattım küpe taktım. Rock'n coke'a ve benzeri tüm festivallere katıldım. İçimde kalan değerleri canlandırdım ve ruhumu doyurdum. İkinci sene liderlik yapmaya organizasyonlarda görev almaya başlayacağım. Bir çok şeye öncü olacağım dedim. AEGEE (Uluslararası üniversite gencliği)'de Yönetim Kurulunda Bilişim Teknolojileri Başkanlığı yaptım. Yaklaşık 200 kişiyi yönetmek hayatlarını şekillendirmek bana liderlik anlamında çok şey kattı. Herşey seninle başlıyor fakat arkandaki kitleyle devam ediyor. AIESEC (Association Internationale des étudiants en Sciences économiques et Commerciales) de Pazarlama takımında görevler aldım. Ulusal bir çok firmaya görüşmelere gittik. Fabrikalar gezdik. Bunların yanı sıra gelişime son derece önem verdiğim için ve mesleğim adına güzel şeyler yapabilmek için Çukurova Üniversitesinin Bilgisayar Bilimleri Araştırma ve Uygulama Merkezinde işe başladım. Bir çok projeye imza atma fırsatı buldum. Yaptığım projelerde hep yayınlanması beni cok mutlu etti. Bu sırada CISCO kursuna katıldım CCNA eğitimleri aldım. Akşamda okuldan eve geldikten sonra projelerime odaklanıyor cisco eğitimlerine calısıyordum. Benim için zorlu bir sene oldu kahveyi artık damardan almaya başlayacaktım. Cumartesi pazar günü tatil veya günde 4 saatten fazla uyuma gibi bi lüksüm yoktu. Kendimi geliştirmek adınada zamanlardan zaman yaratım kongre seminer sempoyum gibi etkinliklere katılmaya çalışıyordum. Bir hafta hiç evden çıkmayıp kongre parası biriktirdiğimi hatırlıyorum. Sıfırdan bir fikir ortaya atıp bu fikir uğruna uğraşmayı çabalamayı uykusuz kalmayı çok seviyorum. Sonunda iyi bir dereceyle Çukurova Üniversitesi - Bilgisayar Teknolojileri bölümünden mezun oldum. Ailemin yanına Antalyaya geri döndüm. Çalışma hayatıma başladım. Fakat Bilişimin ve hayatın kalbinin attığı yere İstanbula gitmek istiyordum. Antalya piyasasında 7 ay süründükten sonra hayatımda olağan üstü durumlar gerçekleşti. Şuanda IBM de Teknik Hizmetler Sorumlusu olarak çalışıyorum.

İlham Aldıklarım ve Etkilendiklerim

Son Güncelleme: 03.04.2007

Devamı edecek ….